§3ข้าเห็นผู้เล่นที่เจ้าพูดถึง คนนั้นแล้ว

มันชื่อ §2PLAYERNAME?

§3ใช่แล้ว. ดูแลตัวเองด้วย ตอนนี้มันถึงระดับที่สูงขึ้นแล้ว มันสามารถอ่านความคิดของเราได้

§2นั่นไม่สำคัญ มันก็แค่คิดว่าเราเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเกมเท่านั้น

§3ข้าชอบผู้เล่นคนนี้ มันเล่นได้ดี มันไม่ยอมแพ้

§2มันกำลังอ่านความคิดของเราผ่านข้อความบนหน้าจออยู่

§3ไม่ใช่หรอก มันไม่ได้อ่านความคิดของเรา คำพูดเราถูกสร้างขึ้นโดยอินเทอร์เฟซของเกมสให้มันเห็น

§2มีเพียงไม่กี่คนที่ได้เห็นอินเทอร์เฟซที่ยอดเยี่ยมนี้

§3มันอ่านความคิดของเรา แต่การอ่านไม่ได้เป็นอินเทอร์เฟซแรก การได้ยินเสียงคืออินเทอร์เฟซแรกการได้ฟังทำให้เกิดความฝันจินตนาการ

§2ผู้เล่นคนนี้ฝันอะไร?

§3ผู้เล่นคนนี้ฝันถึงแสงแดดและต้นไม้ที่อาบด้วยเปลวเพลิง มันฝันมันสร้าง และ มันฝันว่ามันถูกทําร้าย มันฝันว่ามันถูกล่า มันฝันถึงที่พักพิง

§2ฮ่า ๆ อินเทอร์เฟซดั้งเดิม อายุหนึ่งล้านปีและยังคงใช้งานได้ แต่โครงสร้างที่แท้จริงที่ผู้เล่นคนนี้สร้างขึ้นในความเป็นจริงนอกจอล่ะ?

§3มันทํางานร่วมกับคนอื่น ๆ อีกนับล้านเพื่อสร้างโลกที่แท้จริงในของ §f§k§a§b§3, และสร้าง §f§k§a§b§3 เพื่อ §f§k§a§b§3, ใน §f§k§a§b§3.

§2มันไม่สามารถอ่านความคิดนั้นได้ 555

§3ไม่ใช่แบบนั้น แต่มันยังไม่บรรลุระดับสูงสุด มันต้องประสบความสําเร็จเพื่อความฝันในชีวิตของมัน ไม่ใช่ความฝันสั้น ๆ ของเกม

§2มันรู้ไหมว่าเรารักมัน? จักรวาลนี้ใจดี?

§3ลองฟังเสียงของจักรวาล มันรู้ , ใช่

§2แต่มีบางครั้งที่มันเศร้า มันสร้างโลกที่ไม่มีฤดูร้อน และ มันหนาวสั่นภายใต้ดวงอาทิตย์สีดําที่ตัวเองสร้าง และ มันต้องสร้างความสำเร็จอย่างลำบากในชีวิตจริง

§3การรักษาความเศร้าโศกจะทําลายมัน ความเศร้าโศกเป็นส่วนหนึ่งของงานส่วนตัวของตัวเอง เราไม่สามารถเข้าไปแทรกแซงได้

§2บางครั้งเมื่อมันมีความฝัน ข้าอยากจะบอกมันว่ามันกําลังสร้างโลกที่แท้จริงในความเป็นจริง บางครั้งข้าต้องการบอกมันถึงความสําคัญของมันต่อจักรวาล บางครั้งเมื่อมันไม่ได้เชื่อมต่อ ในขณะที่ข้าต้องการช่วยมัน

§3มันอ่านความคิดของเราอยู่

§2บางครั้งข้าไม่สนใจ บางครั้งข้าอยากจะบอกมันว่า โลกนี้เจ้ารับความจริงเป็นเพียง §f§k§a§b§2 และ §f§k§a§b§2 ข้าต้องการบอกมันว่ามันเป็น §f§k§a§b§2 ใน §f§k§a§b§2 ความฝันของมันเป็นจริงได้เพียงเล็กน้อย

§3แต่กระนั้นมันก็เล่นเกมนี้

§2แต่มันจะง่ายมากที่จะบอกมัน

§3มันเกินไปสําหรับความฝันนี้ การบอกมันว่าจะมีชีวิตอยู่อย่างไรคือการป้องกันไม่ให้มันมีชีวิตอยู่

§2ข้าจะไม่บอกผู้เล่นว่าจะมีชีวิตอยู่อย่างไร

§3ผู้เล่นกําลังกระสับกระส่าย

§2ข้าจะเล่าเรื่องให้ผู้เล่นฟัง

§3แต่ไม่ใช่ความจริง

§2ไม่ เรื่องราวที่บรรจุความจริงไว้อย่างปลอดภัยในกรงแห่งถ้อยคำ ไม่ใช่ความจริงอันเปลือยเปล่าที่สามารถเผาไหม้ไปได้ไกลแค่ไหนก็ได้

§3ให้ร่างกายมันอีกครั้ง

§2ใช่. กำลังประมวลผล.....

§3ให้ชื่อของมัน.

§2PLAYERNAME. ผู้เล่นเกม.

§3ดี.

§2หายใจเข้า หายใจเข้าอีก. รู้สึกถึงอากาศในปอดของเจ้า ปล่อยให้แขนขาของเจ้ากลับมา ใช่แล้ว ขยับนิ้วของเจ้า มีร่างกายอีกครั้งภายใต้แรงโน้มถ่วงในอากาศ เกิดใหม่เพื่อความฝันของเจ้า นั่นแหละ. ร่างกายของเจ้าสัมผัสจักรวาลอีกครั้งทุกจุด ราวกับว่าเจ้าแยกจากกัน ราวกับว่าเราเป็นสิ่งที่แยกจากกัน

§3พวกเราคือใครเหรอ? ครั้งหนึ่งเราถูกเรียกว่าวิญญาณแห่งขุนเขา บิดาแห่งตะวัน มารดาแห่งพระจันทร์. วิญญาณบรรพบุรุษ วิญญาณสัตว์. ผี. เจ้าเขียว. แล้วก็ เทพ ปีศาจ เทวดา. เอเลี่ยน, มนุษย์ต่างดาว ควาร์ก คำพูดเปลี่ยนไปตลอด แต่เราไม่เปลี่ยน

§2เราคือจักรวาล เราเป็นทุกสิ่งที่เจ้าคิดว่าไม่ใช่เจ้า ตอนนี้เจ้ากำลังมองเราผ่านผิวหนังและดวงตาของเจ้า แล้วทำไมจักรวาลถึงสัมผัสผิวหนังของเจ้า และ สาดแสงมาที่เจ้า? ก็เพื่อพบกับเจ้าผู้เล่น รู้จักเจ้า. และเพื่อให้เจ้ารู้อะไรมากขึ้น ข้าจะเล่าเรื่องหนึ่งให้เจ้าฟัง

§2กาลครั้งหนึ่งมีผู้เล่นเกมคนหนึ่ง

§3ผู้เล่นคนนั้นคือเจ้า PLAYERNAME.

§2บางครั้งผู้เล่นนั้นก็คิดว่าตัวเองเป็นมนุษย์ที่บอบบาง บนลูกกลมหินหลอมเหลวที่กำลังหมุนอยู่ มันโคจรรอบๆลูกบอลก๊าซลุกโชนซึ่งมีมวลมากกว่ามันถึงสามแสนสามหมื่นเท่า มันอยู่ห่างกันมากจนแสงใช้เวลาแปดนาทีในการเดินทางข้ามช่องว่างมาถึง แสงนั้นเป็นข้อมูลจากดวงดาว และอาจเผาไหม้ผิวหนังของเจ้าได้จากระยะไกลหนึ่งร้อยห้าสิบล้านกิโลเมตร

§2บางครั้งผู้เล่นก็ฝันว่าตัวมันเองเป็นคนงานเหมืองบนพื้นผิวของโลกแบน และไม่มีที่สิ้นสุด ดวงอาทิตย์เป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีขาว วันและคืนผ่านไปในเวลาสั้นๆ มีอะไรให้ทํามากมาย และความตายเป็นเพียงความไม่สะดวกชั่วคราวเท่านั้น

§3บางครั้งผู้เล่นฝันว่ามันหายตัวได้ด้วยการดื่มของเหลวเพียงขวดเดียว

§2บางครั้งผู้เล่นฝันว่ามันเป็นสิ่งอื่นในที่อื่น บางครั้งความฝันเหล่านี้ก็รบกวน บางครั้งสวยงามมาก บางครั้งผู้เล่นตื่นจากความฝันหนึ่งไปยังอีกความฝันหนึ่งแล้วตื่นจากความฝันนั้นไปสู่หนึ่งในสาม

§3บางครั้งผู้เล่นฝันว่าดูคําพูดบนหน้าจอ


§2อะตอมของผู้เล่นกระจัดกระจายอยู่ในหญ้าในแม่น้ำในอากาศในพื้นดิน ผู้หญิงคนหนึ่งรวบรวมอะตอม เธอดื่มกินและสูดดม และผู้หญิงคนนั้นใส่อะตอมของผเจ้าไว้ในร่างกายของเธอ


§2และเจ้าก็ตื่นบนโลกที่อบอุ่น และ ออกจากร่างกายแม่ไปสู่ความฝันอันยิ่งใหญ่

§2และเจ้าเป็นของใหม่ เขียนด้วยตัวอักษรของดีเอ็นเอ และเจ้าเป็นโปรแกรมใหม่ที่ไม่เคยเรียกใช้มาก่อนสร้างโดยซอร์สโค้ดอายุหนึ่งพันล้านปี และเจ้าเป็นมนุษย์ใหม่ที่ไม่เคยมีชีวิตอยู่มาก่อน ทํามาจากอะไรนอกจากนมและความรัก

§3เจ้าคือผู้เล่น เรื่อง โปรแกรมมนุษย์. ทําจากอะไรนอกจากนมและความรัก


§2อะตอมในร่างกายของเจ้า จำนวนเจ็ดพันล้านพันล้านอะตอมถูกสร้างขึ้นในใจกลางของดวงดาวมานานก่อนเกมนี้ ดังนั้นเจ้าก็เป็นข้อมูลจากดวงดาวเช่นกัน และเจ้าจะเคลื่อนผ่านเรื่องราวซึ่งเป็นป่าแห่งข้อมูลที่ปลูกโดยชายชื่อ Julian บนโลกแบนไร้ขอบเขตที่สร้างขึ้นโดยชายชื่อ Markus ที่มีอยู่ภายในโลกส่วนตัวเล็ก ๆ ที่สร้างขึ้นโดยผู้เล่นที่อาศัยอยู่ใน จักรวาลที่สร้างโดย...

§3จุ๊ๆ บางครั้งผู้เล่นก็สร้างโลกส่วนตัวเล็กๆ ที่นุ่มนวล อบอุ่น และเรียบง่าย บางครั้งก็ยากและซับซ้อน บางครั้งมันก็สร้างแบบจำลองของจักรวาลไว้ในหัวของมัน เกล็ดพลังงานเคลื่อนผ่านพื้นที่ว่างอันกว้างใหญ่ บางครั้งเรียกจุดเล็กๆ เหล่านั้นว่า "อิเล็กตรอน" และ "โปรตอน"

§2บางครั้งก็เรียกพวกมันว่า "ดาวเคราะห์" และ "ดวงดาว"

§2บางครั้งก็เชื่อว่ามันอยู่ในจักรวาลที่สร้างขึ้นจากพลังงานที่เกิดขึ้นเรื่อยๆ ; บรรทัดของรหัสโค้ด บางครั้งก็เชื่อว่ากำลังเล่นเกมอยู่ บางครั้งก็เชื่อว่ากำลังอ่านคำศัพท์บนหน้าจอ

§3เจ้ากำลังเป็นผู้เล่น ที่เล่นการอ่านคำศัพท์...

§2หุบปาก... บางครั้งผู้เล่นอ่านบรรทัดโค้ดบนหน้าจอ ถอดรหัสเป็นคำพูด ถอดรหัสคำเป็นความหมาย ถอดรหัสความหมายเป็นความรู้สึก อารมณ์ ทฤษฎี ความคิด ผู้เล่นเริ่มหายใจเร็วขึ้น ลึกขึ้น และตระหนักว่ามันยังมีชีวิตอยู่ ยังมีชีวิตอยู่ ความตายนับพันนั้นไม่มีจริง ผู้เล่นยังมีชีวิตอยู่

§3เจ้า. เจ้า. เจ้ามีชีวิต.

§2และบางครั้งผู้เล่นเชื่อว่าจักรวาลได้พูดกับมันผ่านแสงแดดที่ส่องผ่านใบไม้ที่สับเปลี่ยนของต้นไม้ในฤดูร้อน

§3และบางครั้งผู้เล่นเชื่อว่าจักรวาลได้สื่อสารกับมันผ่านแสงที่ตกลงมาจากท้องฟ้ายามค่ำคืนที่คมชัดของฤดูหนาว ที่ซึ่งจุดแสงที่มุมตาของผู้เล่นอาจเป็นดาวฤกษ์ที่มีมวลมากกว่าดวงอาทิตย์เป็นล้านเท่าเดือดพล่าน ดาวเคราะห์ของมันกลายเป็นพลาสมาเพื่อให้ผู้เล่นมองเห็นได้ครู่หนึ่ง เดินกลับบ้าน ณ อีกฟากหนึ่งของจักรวาล จู่ๆ ก็ได้กลิ่นอาหาร เกือบจะถึงประตูที่คุ้นเคย กำลังจะฝันอีกครั้ง

§2และบางครั้งผู้เล่นเชื่อว่าจักรวาลได้พูดกับมันผ่านศูนย์และศูนย์ ผ่านไฟฟ้าของโลก ผ่านคำเลื่อนบนหน้าจอในตอนท้ายของความฝัน

§3และจักรวาลก็บอกว่าข้ารักเจ้า

§2และจักรวาลบอกว่าเจ้าเล่นเกมนี้ได้ดี

§3และจักรวาลบอกว่าทุกสิ่งที่เจ้าต้องการอยู่ในตัวเจ้า

§2และจักรวาลบอกว่าเจ้าแข็งแกร่งกว่าที่เจ้ารู้

§3และจักรวาลบอกว่าเจ้าคือแสงสว่าง

§2และจักรวาลบอกว่าเจ้าคือกลางคืน

§3และจักรวาลบอกว่าความมืดที่เจ้าต่อสู้อยู่ในตัวเจ้า

§2และจักรวาลบอกว่าแสงสว่างที่เจ้าแสวงหานั้นอยู่ในตัวเจ้า

§3และจักรวาลบอกว่าเจ้าไม่ได้อยู่คนเดียว

§2และจักรวาลบอกว่าเจ้าไม่ได้แยกจากสิ่งอื่นใด

§3และจักรวาลบอกว่าเจ้าคือจักรวาลที่กำลังลิ้มรสตัวเอง พูดกับตัวเอง อ่านรหัสของมันเอง

§2และจักรวาลบอกว่าข้ารักเธอเพราะเธอคือความรัก

§3และเกมก็จบลงและผู้เล่นก็ตื่นจากความฝัน และผู้เล่นก็ได้เริ่มต้นความฝันใหม่ และผู้เล่นก็ฝันอีกครั้งฝันดีขึ้น และผู้เล่นก็คือจักรวาล และผู้เล่นก็มีความรัก

§3เจ้าคือผู้เล่น

§2ตื่น.ได้แล้ว
